เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52
ลูกพี่ลูกน้องของอูชินชื่อเวินฉางหมิง ปีนี้อายุยี่สิบหกปี เป็นอัลฟ่าคนหนึ่ง เขามีใบหน้าหล่อเหลาสุภาพอ่อนโยน ดูเป็นคนใจดีและเอาใจใส่ แต่ความจริงกลับมีจิตใจดำมืดอย่างยิ่ง
ความสัมพันธ์ของทั้งสองธรรมดามาก พบหน้าก็ทักทายกันสักคำ แต่ปกติแทบไม่ติดต่อกันเลย
ในงานรวมญาติครั้งก่อน อูชินบังเอิญเห็นภาพพื้นหลังโทรศัพท์ของลูกพี่ลูกน้องเป็นชายหนุ่มหน้าตางดงามคนหนึ่ง เขาเหม่อไปครู่หนึ่ง ก่อนอดถามเพิ่มอีกสองสามคำไม่ได้
"เขาน่ะเหรอ..."
ชายคนนั้นยิ้มอย่างมีความหมาย ก่อนตอบราวกับไม่ใช่เรื่องสำคัญ
"ว่าที่พี่สะใภ้ของนาย"
ใบหน้าชายหนุ่มมีเอกลักษณ์โดดเด่นอย่างยิ่ง แม้จะเห็นเพียงแวบเดียว ก็ยังฝังแน่นอยู่ในความทรงจำของอูชิน
"พวกนายสองคนไปก่อน ฉันมีธุระนิดหน่อย"
"พี่ใหญ่ คงไม่ได้คิดจะลงมือหรอกนะ?"