เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50
ภายในบาร์เงียบลงอย่างกะทันหัน เหลือเพียงเสียงตำหนิอย่างดูถูกของชายคนนั้นที่ยังคงดังก้องอยู่
ทังจื่อหางกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง เขาแอบดึงเสื้อแฟนหนุ่มแล้วพูดอย่างร้อนรน
"เหยียนหมิง นายทำอะไรน่ะ? นั่นเป็นเรื่องระหว่างเซี่ยเหยี่ยนกับเพื่อนของเขา ไม่เกี่ยวกับนายสักหน่อย"
"ฉันก็แค่ทนเห็นคนถูกเขาหลอกไม่ได้เท่านั้น"
เหยียนหมิงพูดอย่างมีเหตุมีผล แต่สายตากลับกลอกไปมาอย่างไม่สบายใจ
ทังจื่อหางอ้าปากแล้วหุบลง อยากพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ลังเล สุดท้ายผ่านไปนานก็ยังพูดไม่ออกสักคำ
เพราะถึงอย่างไร... นิสัยบางอย่างของเซี่ยเหยี่ยนก็ไม่น่าคบหาจริง ๆ
แต่เรื่องที่เขาเห็นแก่เงินนั้นใคร ๆ ก็รู้กันทั่ว เจ้าตัวเองก็ไม่เคยคิดปิดบัง แสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้ง ฝ่ายหนึ่งเต็มใจให้ อีกฝ่ายก็เต็มใจรับ ช่างเหมาะสมกันเสียจริง!
ทังจื่อหางยืนอย่างอึดอัด ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าเซี่ยเหยี่ยนแล้ว