กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30
ถนนที่มีรถเบียดเสียดกันแน่นขนัดถือเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของเมืองหลวง
คนขับแท็กซี่เป็นชายวัยกลางคนเงียบขรึม ไม่ค่อยพูดจา มีเพียงตอนที่ฉู่จื่อเจ๋ออดใจไม่ไหว อยากยื่นศีรษะออกไปนอกหน้าต่างรถเท่านั้นที่เขาตวาดเรียกอีกฝ่ายกลับมา
"ไม่รักชีวิตแล้วหรือไง!"
ฉู่จื่อเจ๋อรู้ตัวว่าทำผิด จึงลูบจมูกอย่างกระอักกระอ่วน
"อายุยังน้อย ทำอะไรก็ใจร้อน ทะเลาะกับแฟนมาเหรอ?"
"ประมาณนั้นครับ"
เขาตอบอย่างคลุมเครือ
"เอาละ วางใจเถอะ ฉันจะตามรถคันนั้นให้ดี นายก็อย่าทำอะไรอันตรายอีก"
เมื่อพูดจบ คนขับก็ไม่ได้ซักถามเรื่องส่วนตัวอีก ตั้งใจขับรถอย่างเรียบร้อย