เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22
ยามค่ำคืนมาเยือน ภายในคฤหาสน์แห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ในเขตวงแหวนรอบที่สามของเมืองหลวง
ชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เส้นผมยุ่งเหยิง เขากัดนิ้วหัวแม่มืออย่างกระวนกระวาย รสคาวหวานของเลือดแผ่กระจายอยู่ระหว่างริมฝีปากกับลิ้น
"บ้าเอ๊ย... เซี่ยเหยี่ยนที่ตามหลอกหลอนไม่เลิกรา... ทำไมต้องมีเขาอยู่ทุกที่ด้วย..."
ฟางซีหัวสบถเสียงต่ำ ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดง ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง
กระแสความคิดเห็นบนอินเทอร์เน็ตพลิกกลับเร็วเกินไป บัญชีรับจ้างปั่นกระแสที่เขาทุ่มเงินจำนวนมากจ้างมา สร้างความเคลื่อนไหวได้เพียงเล็กน้อย ก่อนทุกอย่างจะกลับเข้าสู่ความสงบ
ฟางซีหัวไม่ชอบ... ไม่สิ หากพูดให้ถูก เขาเกลียดเซี่ยเหยี่ยน
เซี่ยเหยี่ยนราวกับเป็นคนที่อยู่ตรงข้ามกับเขา อีกฝ่ายใช้ชีวิตอย่างอิสระ ทำตามใจตัวเอง สามารถได้รับความชื่นชอบจากทุกคนอย่างง่ายดาย ส่วนเขาต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมสารพัดวิธี กว่าจะเกาะติดชายแก่ที่อายุมากกว่าสี่สิบปีได้คนหนึ่ง
เมื่ออยู่ต่อหน้าเซี่ยเหยี่ยน เขามักรู้สึกว่าตัวเองต่ำช้าเป็นพิเศษ
แต่... ขอเพียงดึงเซี่ยเหยี่ยนลงมา ดึงลงมาให้อยู่ในระดับเดียวกับตัวเอง อย่างนั้น... ก็จะไม่มีใครมีสิทธิ์รังเกียจใครอีก