กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17
ท้องฟ้าสีคราม ฝูงชนที่คึกคัก รวมกันเป็นภาพบรรยากาศอันมีชีวิตชีวา
เซี่ยเหยี่ยนก้มหน้าก้มตาเดินอย่างเร่งรีบ แทรกตัวผ่านฝูงชนโดยไม่สนใจสายตาหลงใหลที่ผู้คนมองมา จนกระทั่งกลับถึงห้อง เขาจึงผ่อนคลายลงอย่างกะทันหัน
"เฮ้อ!"
เขาถอนหายใจแรง ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนดื่มน้ำเย็นรวดเดียวหมดแก้ว แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟา บ่นกับระบบอย่างสนิทสนม
[ตกใจแทบตาย]
ระบบให้กำลังใจ [โฮสต์แสดงเก่งมาก]
[พระเอกฝ่ายรุกนี่รับมือยากเกินไปแล้ว]
[อย่างไรเขาก็เป็นตัวเอก เป็นผู้ที่ได้รับเลือกจากสวรรค์ของโลกใบเล็ก]
[...]