กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 327 พิรุณโลหิตที่ห่างหายไปนาน
เมื่อเห็นว่าบนศีรษะของจุ่นถีไม่มีที่ใดดีหลงเหลืออยู่อีก หนี่ว์วาจึงยอมปล่อยมือจากจุ่นถีในที่สุด
นางเหวี่ยงจุ่นถีออกไปอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ เพิ่งคิดจะเอ่ยปาก ทว่ากลับเห็นจุ่นถีไม่ใส่ใจอาการบาดเจ็บของตนเองแม้แต่น้อย เขายันกายลุกขึ้นปัดฝุ่นตามตัว แล้วเอ่ยกับหนี่ว์วาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า
"ทุบตีเสร็จแล้วหรือยัง"
"ตอนนี้ข้าไปได้แล้วกระมัง"
ครั้นได้ยินน้ำเสียงเช่นนี้ของจุ่นถี ในใจของหนี่ว์วาก็พลันมีเพลิงโทสะผุดพลุ่งขึ้นมาอีกระลอก!
จุ่นถีนี่หรือจะปล่อยเลยตามเลย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ยอมจำนนต่างหาก!
เมื่อเห็นดังนั้น หนี่ว์วาจึงคว้าตัวจุ่นถีที่กำลังเตรียมจะจากไปไว้หมับ แล้วตวาดเสียงลั่นว่า
"จุ่นถี เจ้าอยากรนหาที่ตายจริงๆ ใช่หรือไม่!"