กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 318 น้ำนี้มีปัญหา
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จูปาเจี้ยจึงค่อยลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วเดินกลับมาข้างกองไฟอย่างระมัดระวัง!
ทว่าสายตาของเขากลับมิกล้าละไปจากซุนอู้คงแม้ชั่วพริบตาเดียว ด้วยเกรงว่าอีกฝ่ายจะบันดาลโทสะลุกขึ้นมาฆ่าหมูเอา!
เมื่อเห็นดังนั้น ซุนอู้คงจึงได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ
พลางลอบรำพึงในใจว่า
"หากผู้เฒ่าซุนคิดจะสังหารเจ้าจริง ต่อให้เจ้าหนีไปไกลเพียงใดก็ไร้ประโยชน์!"
ทว่าเมื่อกลิ่นหอมชวนน้ำลายสอเริ่มโชยกรุ่นออกมาจากกองไฟ ซุนอู้คงก็คร้านจะขบคิดอันใดให้มากความอีก!
มีอาหารเลิศรสอยู่เบื้องหน้า ย่อมต้องเติมท้องให้อิ่มหนำสำราญก่อนเป็นสำคัญ!
ทุกคนกวาดกินอาหารมื้อนี้กันอย่างรวดเร็วราวกับพายุพัดเมฆกระเจิง