กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 259 ข้าคือตงหวงไท่อี
"เข้ามาอีกรอบ!"
ซุนอู้คงคำรามลั่น โถมกายพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มอีกครา!
เมื่อเห็นดังนั้น ชายหนุ่มจึงแย้มยิ้มบางๆ
"ช่างเถอะ เล่นประมือเป็นเพื่อนเจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน!"
"ถูกซัดอยู่ฝ่ายเดียว น่าเวทนาแท้ๆ!"
ชายหนุ่มผ่อนกระบวนท่าในมือให้ช้าลง เริ่มทำหน้าที่เป็นคู่ซ้อมประมือให้แก่ซุนอู้คง!
"ช้า ช้าเกินไปแล้ว!"
"ซุนอู้คง ท่วงท่าของเจ้าไยจึงเชื่องช้าปานหอยทากเช่นนี้?"
"อายุก็ยังน้อย เหตุใดแขนขาถึงได้งุ่มง่ามไม่คล่องแคล่วเอาเสียเลย?"