บทที่ 252 พบทางออก

บทที่ 252 พบทางออก

หยวนหมิงมิได้ติดใจคำพูดของทั้งสอง ใช้นิ้วจิ้มไปที่จุ่นถีพลางกล่าวว่า

"เช่นนั้นพวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าจะออกไปอย่างไร?"

"พวกเราหาไปรอบหนึ่งแล้วก็ยังไม่พบทางออก!"

จุ่นถีกล่าวเรียบๆ ว่า

"ในเมื่อนางกล่าวแล้วว่าจะให้พวกเราสัมผัสกับนรกสิบแปดขุมนี้จนครบ ย่อมต้องทิ้งทางออกเอาไว้อยู่แล้ว!"

"ค่อยๆ หาไปสิ!"

เมื่อได้ยิน ซุนอู้คงจึงกล่าวอย่างจนใจว่า

"พวกเราหาไปทั่วรอบหนึ่งแล้ว ไม่มีเลยนะ!"

จุ่นถีชี้ไปยังทิศทางที่หรันเติงอยู่แล้วถามว่า