กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 227 รีบไปอัญเชิญพระพุทธหวงหลงมาเร็วเข้า!
เป็นไปตามคาด ท่านอาจารย์ปู่และท่านอาจารย์ทวดยังคงให้ความสำคัญกับตนเองยิ่งนัก!
และในตอนนั้นเอง จุ่นถีก็ชี้นิ้วไปยังจูกังเลี่ยอีกครา!
บาดแผลทั่วร่างของจูกังเลี่ยเริ่มฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว
คราวนี้ ถึงคราวที่จูกังเลี่ยต้องตกตะลึงจนสีหน้าแข็งค้าง
"ท่านบรรพชนมาร หากท่านมาเร็วกว่านี้สักหนึ่งนาทีจะดีสักเพียงใด?"
เดิมทีจูกังเลี่ยเพียงแค่บ่นพึมพำในใจประโยคหนึ่ง ทว่านึกไม่ถึงว่า "บรรพชนมาร" ผู้นี้จะตอบกลับเขาจริงๆ:
"วางใจเถอะ มีข้าอยู่ทั้งคน!"
"ไม่มีผู้ใดเอาชีวิตเจ้าได้ทั้งนั้น!"
แม้จะรู้สึกว่าเสียงนี้คุ้นหูยิ่งนัก แต่จูกังเลี่ยก็มิได้คิดอะไรมาก