กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 207 รับจูกังเลี่ย
สีหน้าของเหลาจื่อประหลาดพิกลถึงขีดสุด
ซุนอู้คงเห็นเช่นนั้น จึงปรายตามองพลางเอ่ยถามว่า
"เมื่อครู่ศิษย์ของเจ้าบอกว่าเจ้าเป็นพี่ใหญ่ของเจ้าสำนักเจี่ย หรือว่าจะหลอกข้าผู้เฒ่าซุนกันแน่?"
ได้ยินเช่นนั้น เหลาจื่อก็ปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก พลางเอ่ยว่า
"ข้าเป็นพี่ใหญ่ของเขาจริงๆ แต่ว่า..."
เหลาจื่อไม่รู้แล้วว่าจะพูดต่อไปอย่างไรดี
คำว่าพี่ใหญ่ที่พวกเขาพูด กับคำว่าพี่ใหญ่ที่ซุนอู้คงเข้าใจ ดูเหมือนจะไม่ใช่ความหมายเดียวกันเลยสักนิด!
ในชั่วขณะนี้ เหลาจื่อถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ รู้สึกหนังศีรษะชาดิกขึ้นมาทันที
เจ้าซุนอู้คงนี่ คิดจะลบหลู่ครูบาอาจารย์ทรยศบรรพชนชัดๆ!