บทที่ 198 เสวียนจั้งจาริกสู่ประจิม

บทที่ 198 เสวียนจั้งจาริกสู่ประจิม

ไม่นานนักก็มีผู้รับใช้ยกน้ำถ้วยหนึ่งมาถวายเสวียนจั้งอีกครั้ง

หลี่ซื่อหมินหยิบเศษดินจากพื้นขึ้นมาหยิบมือหนึ่งใส่ลงในถ้วยของเสวียนจั้ง พลางตรัสด้วยน้ำเสียงลุ่มลึกว่า

"พระคุณเจ้า พึงหวงแหนดินบ้านเกิดเพียงหยิบมือ ดีกว่าหลงใหลทองหมื่นตำลึงในต่างแดนนะ!"

เสวียนจั้งมองดูถ้วยน้ำที่เริ่มขุ่นมัว ในแววตามีแต่ความงุนงงสับสน

ครั้นคิดจะปฏิเสธ แต่เมื่อสบเข้ากับสายตาอันเย็นเยียบของหลี่ซื่อหมิน เขาก็จำต้องรับถ้วยน้ำขุ่นมัวนั้นมาอย่างจนใจ

เสวียนจั้งหลับตากลืนน้ำที่ผสมดินบ้านเกิดถ้วยนี้ลงไปจนหมด ก่อนจะประสานมือคารวะแล้วกล่าวว่า

"ฝ่าบาท เสวียนจั้งขอทูลลา!"

หลี่ซื่อหมินกลั้นขำพลางผายมือทำท่าเชิญ