บทที่ 184 เทศนาธรรม ณ เขาปู้โจว

บทที่ 184 เทศนาธรรม ณ เขาปู้โจว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของทั้งสี่คนก็พลันบูดเบี้ยวเหยเกเป็นซาลาเปาทันที

คิ้วและจมูกย่นยู่เข้าหากันจนเป็นก้อน

"ซือจุน ที่พวกท่านกล่าวถึงควรจะเป็นแปดสิบเอ็ดประโยค มิใช่แปดสิบเอ็ดม้วนใช่หรือไม่ขอรับ"

หวงหลงเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

จุ่นถีกล่าวอย่างราบเรียบว่า

"พวกเจ้าฟังไม่ผิดหรอก แปดสิบเอ็ดม้วนพอดิบพอดี!"

"ห้ามขาดและห้ามเกินแม้แต่ม้วนเดียว!"

หวงหลงแทบจะร่ำไห้ออกมาตรงนั้น

เพิ่งจะเสวยสุขไปได้กี่ปีกันเชียว นี่จะต้องเริ่มชีวิตเยี่ยงวัวเยี่ยงม้าแล้วหรือ