บทที่ 147 มาถึงมหาพิภพจงอู่

บทที่ 147 มาถึงมหาพิภพจงอู่

ทงเทียนพาคนทั้งหลายกลับสู่เกาะจินอ๋าว ส่วนวานรทั้งสามนั้นพาไต้หลงจื่อมุ่งหน้าไปยังห้วงโกลาหล

ในโลกมนุษย์คงเหลือเพียงอิ๋งเจิ้งที่ยังพำนักอยู่เพื่อสั่งสอนฝูซู

สาเหตุหลักก็คือเด็กโง่ผู้นี้ชวนให้เขาวางใจไม่ลงจริงๆ

เวลาสิบปีผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา

หลังจากทงเทียนรับคนทั้งหลายเป็นศิษย์แล้ว ก็ได้กำหนดแผนการเดินทางไปสำรวจมหาพิภพจงอู่ไว้ในตารางเวลา

เดิมทีหลังจากจัดการเรื่องของอิ๋งเจิ้งเรียบร้อย ทงเทียนก็พร้อมจะออกเดินทาง ทว่าผลงานของคนเหล่านี้กลับชวนให้เขาปวดเศียรเวียนเกล้าเสียเหลือเกิน จึงได้ประวิงเวลาล่วงเลยมาจนถึงบัดนี้

สมบัติวิเศษโกลาหลระดับกลางหนึ่งชิ้น มีหรือที่เขาจะปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆ