กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 142 จิงเคอออกเดินทาง
“ทัพพันธมิตรผูกพันดั่งกิ่งก้านใบเดียวกันมาแต่ไหนแต่ไร จะว่าทอดทิ้งได้อย่างไร?”
“เพียงแต่ยามนี้แคว้นฉินเรืองอำนาจยิ่งนัก พวกเราจำต้องหลบหลีกความเฉียบคมลงชั่วคราว เพื่อพักฟื้นกำลังพล!”
ได้ยินเช่นนั้น เยี่ยนหวังสี่ก็ทั้งโศกเศร้าทั้งเดือดดาลยิ่งนัก ตวาดว่า
“พวกเจ้าจำเป็นต้องหลบหลีกความเฉียบคม แล้วแคว้นเยี่ยนของข้าเล่า?”
“แคว้นเยี่ยนของข้าควรจะไปทางไหน?”
ชางผิงจวินกล่าวอย่างเย็นชาว่า
“พวกท่านก็สามารถเลือกหลบหลีกความเฉียบคมได้เช่นกัน!”
“หามีผู้ใดบีบบังคับให้ท่านต้องเข้าสู้รบกับทัพฉินไม่!”
เยี่ยนหวังสี่คำรามลั่นด้วยความโกรธาว่า