บทที่ 114 ศิษย์สำนักฉ่านเข้าสู่แดนประจิม

บทที่ 114 ศิษย์สำนักฉ่านเข้าสู่แดนประจิม

"กระทั่งอาจารย์หรันเติงยังดับสูญ หน้าที่ในฐานะศิษย์พวกเราก็ทำจนลุล่วงแล้ว!"

"สมควรต้องคิดหาหนทางถอยได้แล้ว!"

ฉือหางเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบงัน

ทว่าในยามนั้นเอง พลันมีเสียงดังแว่วมาจากภายนอกถ้ำ

หลายคนหันมองไปยังปากถ้ำด้วยความระแวดระวัง กระทั่งหายใจแรงยังมิกล้า

ยามสายตาของทุกคนเบนไป ก็เห็นเพียงศีรษะโล้นเลี่ยนเงาวับหัวหนึ่งถูกดึงขึ้นมาจากดินหน้าถ้ำจินเสียราวกับถอนหัวผักกาด

ทว่าครั้นทุกคนมองชัดเจนว่าผู้มาคือใคร สีหน้าต่างก็ตื่นตระหนก

อวี้ติ่งเอ่ยละล่ำละลักว่า