บทที่ 112 การตื่นขึ้นของมรรคมนุษย์

บทที่ 112 การตื่นขึ้นของมรรคมนุษย์

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หงจวินจึงเอ่ยอย่างเรียบเฉยว่า

"อย่าได้ร้อนใจ ภายในหนึ่งร้อยปีจะต้องปรากฏตัวขึ้นอย่างแน่นอน!"

ทั้งสี่คนจึงเฝ้ารออยู่อย่างเงียบงันเช่นนั้น

หยางเหมยรู้สึกเพียงว่าความกระวนกระวายในใจทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทว่าตนได้ติดค้างเหตุปัจจัยกรรมเอาไว้แล้ว หากจากไปในตอนนี้ คิดจะหาโอกาสชดใช้คงยากเย็นยิ่งนัก!

นอกจากนี้ เขาก็มั่นใจในพลังฝีมือของตนเองมากเกินไปเช่นกัน

ก็แค่ชนพื้นเมืองแห่งมหาตรีสหัสโลกผู้หนึ่งเท่านั้น จะเอาอะไรมาต่อกรกับเขาได้?

ต่อให้เป็นหงจวิน หากไม่ยืมพลังของมรรคสวรรค์ ตนเองก็ยังสามารถทุบตีสั่งสอนได้ตามใจชอบอยู่ดี!

ในเวลาเดียวกัน ณ ลานบรรพชนเผ่ามนุษย์ในโลกหงฮวาง

ขุมกำลังระดับสูงของสำนักเจี่ยและเผ่ามนุษย์ต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นี่แล้ว