กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 100 อาคันตุกะวังจื่อเซียวออกสู่โลก
พวกเสวียนตูย่อมมิใช่คนโง่เขลา เพียงไม่นานก็เข้าใจแล้วว่าคุนเผิงมาด้วยเหตุใด และเข้าใจกระจ่างว่าคนเหล่านี้มาเพื่อสิ่งใดกันแน่
ฉือหางเอ่ยด้วยสีหน้าย่ำแย่
"อาจารย์ของข้ายังมิได้ตายเสียหน่อย!"
"พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกัน?"
ได้ยินดังนั้น เฉาลู่ก็แค่นหัวเราะ
"ปราณม่วงหงเหมิงผู้มีความสามารถย่อมได้ไปครอง!"
"ในเมื่อรักษาเอาไว้ไม่ได้แล้ว ก็อย่าได้คิดเพ้อฝันลมๆ แล้งๆ อีกเลย!"
กล่าวจบ เฉาลู่ก็หันไปมองคนข้างกายอีกหลายคนพลางหัวเราะร่า
"สหายเต๋าทั้งหลาย พวกท่านว่าใช่เหตุผลนี้หรือไม่?"