บทที่ 90 ซีฉีบอบช้ำสาหัส

บทที่ 90 ซีฉีบอบช้ำสาหัส

เจียงจื่อหยาขยับตัวถอยห่างจากจีชางเล็กน้อยอย่างแนบเนียน

แม้สมองของเขาเองจะไม่ค่อยปราดเปรื่องเท่าใดนัก แต่เมื่อเทียบกับตัวโง่งมที่ถูกอำนาจครอบงำจนหน้ามืดตามัวอย่างจีชางแล้ว เขารู้สึกว่าตนเองช่างชาญฉลาดเหนือชั้นยิ่งนัก!

เจียงจื่อหยาตามจีชางกลับมายังจวนป๋อโหว

จีชางเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า

"ท่านซ่างกง พอจะมีหนทางช่วยให้ซีฉีของข้าพัฒนาและแข็งแกร่งขึ้นหรือไม่"

ได้ยินเช่นนั้น เจียงจื่อหยาก็กล่าวเรียบๆ ว่า

"ท่านป๋อโหวพึงแต่งตั้งคนดีมีความสามารถ ลดหย่อนการเกณฑ์แรงงาน พัฒนาเกษตรกรรมและปลูกหม่อนเลี้ยงไหม!"

"ทำเช่นนี้ ซีฉีย่อมจะเข้มแข็งขึ้นเองตามธรรมชาติ!"

ได้ยินดังนั้น จีชางก็เริ่มเก็บสีหน้าไม่อยู่ รีบกล่าวว่า