เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 “ใช้กระดูกมังกรของข้า บูชาสวรรค์!”
ไม่นานนัก เสียงดาบกระบี่ปะทะกันก็ดังขึ้นข้างหูเสิ่นอวิ๋นยวน พลังวิญญาณกับไอปีศาจปะทะกันจนฝุ่นฟุ้งกระจายเป็นระลอก
แม้เสิ่นอวิ๋นยวนจะมองไม่เห็น แต่กลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาตามลมรอบตัวก็บอกนางได้อย่างชัดเจนว่า สุดท้ายเซี่ยเจากับพวกนางก็เดินกันคนละทางจนไม่อาจหวนกลับไปได้อีกแล้ว
เสิ่นจือฮุยอุ้มน้องสาวไว้ในอ้อมแขน มองใบหน้าของนางที่ซีดลงเรื่อยๆ มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าน้องสาวกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ
“ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะพาเจ้ากลับบ้านเอง”
เป้าหมายเดียวของเสิ่นจือฮุยในวันนี้คือพาเสิ่นอวิ๋นยวนกลับบ้าน แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ ทั้งที่ทางเข้าเขตแดนเทียนเจ๋ออยู่ตรงหน้าแล้ว จู่ๆ กลับมีม่านอาคมผุดขึ้นมาขวางทางพวกเขาไว้
วินาทีถัดมา ท่ามกลางการต่อสู้กับเผ่ามาร ทุกคนต่างเห็นกับตาว่าค่ายกลหลายวงผุดขึ้นมาจากใต้เท้าของพวกเขา