กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 “ศิษย์พี่หญิง น่าสงสารจังเลยนะ...”
เสิ่นอวิ๋นยวนเคยคิดว่าวันนี้ตัวเองอาจต้องมาตายอยู่ที่นี่ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าแผนของพวกเขาจะล้มเหลว และเซี่ยเจาจะล่วงรู้เรื่องนี้เข้า
นางคุกเข่าอยู่บนพื้น เพราะถูกแรงสะท้อนย้อนทำร้ายจากค่ายกลเล่นงาน ตอนนี้ทุกส่วนของเส้นลมปราณทั่วร่างต่างเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว
ความเจ็บปวดทำให้นางแทบคุกเข่าต่อไม่ไหว แต่เพราะเซี่ยเจาที่ยืนอยู่ตรงหน้าจับข้อมือนางไว้แน่น นางถึงยังไม่ล้มลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ
เซี่ยเจาก้มตามองนางจากเบื้องบน ดวงตาสีแดงก่ำคู่นั้นเต็มไปด้วยความโกรธอย่างรุนแรง
“เพื่อผนึกกระดูกมารของข้า ต่อให้ข้าลืมทุกสิ่งทุกอย่าง รวมถึงเจ้า...ก็ไม่เป็นไรใช่ไหม?”