กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 พัวพันไม่เลิกรา จนกว่าจะตาย!
“ช่างเถอะ”
ขณะเดียวกัน ในตรอกมืดที่อยู่ห่างจากโรงเตี๊ยมที่พวกนางพักเพียงถนนกั้น ร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น โคมไฟดวงเดียวที่จุดไว้หน้าร้านด้านนอกแกว่งไกวอยู่กลางอากาศ แสงที่ส่องลงบนใบหน้าเขาจึงวูบไหว เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด
เซี่ยเจาฟังเสียงเสิ่นอวิ๋นยวนที่ดังมาจากฝ่ามือ ใบหน้าที่มีแสงตกกระทบวูบไหวนั้นเย็นชาไปหมด
‘ผนึกกระดูกมารของเขา ทำให้เขาลืมความทรงจำในอดีต แล้วส่งตัวเขาให้ท่านอาจารย์...’
‘นี่คือแผนของนางใช่หรือไม่?’
‘นางหลอกเขาอีกแล้ว...’
‘หลอกเขาอีกแล้ว!’
‘หลอกเขา!’
‘ในแผนอนาคตของนางไม่มีเขาอยู่เลยสักนิด!’