กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 “ศิษย์พี่หญิง”
เสิ่นอวิ๋นยวนนอนตะแคงอยู่บนเตียง หลับตาสนิท ภายนอกหน้าต่างเข้าสู่ยามดึกแล้ว ท้องฟ้ามีดวงดาวระยิบระยับ แสงจันทร์เย็นเยียบ
เมื่อได้ยินเสียงปิดประตูจากด้านหลัง และรอจนเสียงฝีเท้าของคนคนนั้นเดินห่างออกไปแล้ว เสิ่นอวิ๋นยวนที่อยู่ในความมืดก็ลืมตาขึ้นมาทันที
ภายในตำหนักบรรทมอันกว้างใหญ่เหลือเพียงนางคนเดียว นางคว้าเสื้อตัวนอกที่วางอยู่ข้าง ๆ แล้วพลิกตัวลงจากเตียง
หลังจากสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย เสิ่นอวิ๋นยวนก็เดินไปที่ประตูตำหนัก มองม่านอาคมที่ไหววูบอยู่บนบานประตู ทันทีที่ฝ่ามือของนางสัมผัสลงไป ม่านอาคมที่ขวางไม่ให้นางออกไปข้างนอกก็หายวับไปต่อหน้าต่อตา