กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 “ศิษย์พี่ ข้าโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว”
เสิ่นอวิ๋นยวนไม่ลังเลอีกต่อไป นางจับมือของใครบางคนที่โอบอยู่รอบเอวตัวเอง ตั้งใจจะดึงออก
แต่ไม่เพียงดึงมือข้างนั้นออกมาไม่ได้ กลับยิ่งถูกกอดแน่นกว่าเดิมอีก
ในเวลาเดียวกัน เสิ่นอวิ๋นยวนที่นอนอยู่บนเตียงก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้
นางก้มหน้าลงมอง แล้วก็เห็นจริง ๆ ว่าเซี่ยเจาที่เดิมหลับตาแน่นอยู่ตอนนี้ตื่นแล้ว ไม่รู้ว่าเขาลืมตาขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไร ดวงตาสีแดงเข้มคู่นั้นกำลังจ้องนางเขม็ง
เสิ่นอวิ๋นยวนข่มความโกรธในใจไว้ ก่อนจะพูดกับเขาว่า “ปล่อย”