กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 “เทพมารจุติ โลกหล้าถึงคราวดับสูญ!”
ขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยว่าเสียงหัวเราะเยาะเมื่อครู่นี้ดังมาจากไหน เสิ่นอวิ๋นยวนก็ยืนอยู่ตรงนั้น
จู่ ๆ ความรู้สึกเหมือนกำลังถูกจับจ้องอย่างรุนแรงก็พุ่งเข้ามาจากด้านหลังของนาง สายตานั้นเหนียวเหนอะและเย็นชื้น ราวกับมีมีดคม ๆ กำลังค่อย ๆ กรีดผ่านผิวหนังของนางทีละนิด
ตอนแรกนางคิดว่าสายตานั้นมาจากเซี่ยเจาที่อยู่ข้าง ๆ แต่เมื่อสบเข้ากับดวงตาสีดำสนิทของเซี่ยเจา นางถึงได้รู้ว่าคนที่กำลังจ้องมองนางไม่ใช่เขา
เสิ่นอวิ๋นยวนหันขวับกลับไปทันที แต่สิ่งที่เห็นกลับมีเพียงความว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่ด้านหลังเลยสักคน
ในเวลาเดียวกัน อีกฟากหนึ่ง ณ ตำหนักมารที่ตกแต่งอย่างหรูหราฟุ่มเฟือยเป็นพิเศษ