กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 เขา……ไม่ใช่เซี่ยเจา
ตอนนี้ดวงจันทร์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าซึ่งมืดสนิทถูกเมฆดำบดบังไว้ แสงสว่างเพียงแห่งเดียวจึงมาจากโคมไฟที่แขวนอยู่ตรงระเบียงทางเดินไม่ไกลนัก
รอบด้านมีแสงสลัว เซี่ยเจาที่กำลังนั่งยอง ๆ ล้างมืออยู่ริมฝั่งหันหลังให้แหล่งกำเนิดแสง ตอนที่เขาเงยหน้าขึ้นมองนาง เสิ่นอวิ๋นยวนจึงมองไม่เห็นแววสังหารที่แฝงอยู่ในดวงตาของเขาอย่างชัดเจน
เสิ่นอวิ๋นยวนรู้สึกเหมือนเห็นแสงสีแดงวาบผ่านดวงตาของเขา แต่พอนางตั้งใจจะมองให้ชัดอีกครั้ง แสงสีแดงนั้นก็หายไปแล้ว
เพราะคนตรงหน้าคือเซี่ยเจาที่นางรู้จัก อีกทั้งรอบด้านยังอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น เสิ่นอวิ๋นยวนจึงเลือกมองข้ามจิตสังหารที่เห็นเมื่อครู่ไปโดยไม่รู้ตัว