กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 นั่นคือน้ำตาของนาง
“กุกกู—”
ทันใดนั้น หัวสีแดงเพลิงหัวหนึ่งก็โผล่มาตรงนอกหน้าต่างที่อยู่ไม่ไกล
พอเสิ่นอวิ๋นยวนหันไปมองนอกหน้าต่าง ก็เห็นชื่ออวี่ที่มีขนสีแดงสดทั้งตัวกำลังจ้องนางด้วยดวงตาเล็กเท่าเมล็ดถั่วเขียว ในที่สุดนางก็รู้แล้วว่าใครเป็นคนเปิดหน้าต่างตำหนักข้างบานนี้ทิ้งไว้ครึ่งหนึ่ง
“ชื่ออวี่ ทำไมดึกดื่นป่านนี้ถึงมาที่นี่ล่ะ?”
มือขาวผ่องข้างหนึ่งยื่นออกมาจากหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ เซี่ยเจาซึ่งซ่อนตัวอยู่ข้างหน้าต่างด้านนอกตำหนัก มองเสิ่นอวิ๋นยวนยื่นมือออกมาลูบใต้คางชื่ออวี่ที่ยืนอยู่ด้านนอก