กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 เขาละอายเกินกว่าจะพูดเรื่องพวกนี้กับศิษย์พี่หญิง
กลางดึก เสียงฝนตกดังซ้อนกันเป็นระลอก ปกคลุมความเงียบสงัดของยามค่ำคืน
เซี่ยเจานอนฟุบอยู่บนขอบหน้าต่าง หลับตาสนิทโดยไม่รู้ตัวว่าผล็อยหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่
ท่ามกลางความมืดสลัว ภาพตรงหน้าของเขาค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
เป็นเรือนหลังใหญ่ที่มีผังเป็นสี่เหลี่ยม พื้นปูด้วยแผ่นหินสีเขียวอมเทา ใต้ระเบียงมีเสาแกะสลักลวดลายตั้งเรียงอยู่
เมื่อมองภาพตรงหน้า เขารู้สึกคุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นที่นี่มาก่อน แต่กลับนึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน
จนกระทั่ง...
“อุ๊ย อาเจาน่ารักจังเลย ไม่นึกเลยว่าจะฝึกกระบี่เป็นด้วย ดูท่าโตขึ้นอาเจาของเราคงได้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่ปราบปีศาจ กำจัดมารแน่นอน”