กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ศิษย์พี่หญิงของเขาเป็นคนที่ชอบไม้อ่อนมากกว่าไม้แข็งมาตลอด
เซี่ยเจานั่งยอง ๆ หลบฝนอยู่ใต้ต้นไม้ มือกอดกระบุงไว้ พลางฟังเสียงผู้หญิงที่ดังแว่วมาเข้าหูเป็นระยะ
เขาอดยิ้มขื่น ๆ ไม่ได้ ก่อนจะพูดกับหอยทากตัวหนึ่งที่กำลังคลานอยู่บนใบสมุนไพรว่า “ข้าคงคิดถึงศิษย์พี่หญิงมากเกินไปจริง ๆ ถึงได้ยินเสียงศิษย์พี่หญิงที่นี่ด้วย สงสัยข้าจะบ้าไปแล้ว!”
ขณะพูด เซี่ยเจาก็เอื้อมมือไปหยิบใบไม้อีกใบมาวางทับใบที่หอยทากกำลังคลานอยู่ ช่วยบังฝนให้มันได้อีกหน่อย
“ไม่รู้ว่าฝนจะหยุดเมื่อไหร่ อยากกินบะหมี่อายุยืนที่ศิษย์พี่หญิงทำจังเลย...”
“วันนี้เป็นวันเกิดข้าแท้ ๆ ทำไมถึงได้ผ่านไปอย่างน่าอนาถขนาดนี้นะ...”