กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 รอคอยนาง ผู้ไม่มีวันหวนกลับมาอีก
ในวินาทีที่พลังวิญญาณรอบด้านสลายหายไป ซู่หยวนที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น มือกำขลุ่ยหยกไว้แน่น ราวกับได้ยินเสียงที่คุ้นเคยเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ขอโทษนะ อาเยวียน”
แต่เมื่อเขาหันไปมองตามเสียง ร่างที่เขาเก็บซ่อนไว้ลึกสุดในความทรงจำก็หายไปแล้ว
ตราพันธะวิญญาณบนใบหน้าของเขาก็หายไปพร้อมกับนางด้วย
เขาไม่เคยคิดเลยว่า การที่นางกักขังเขาไว้ แท้จริงแล้วกลับเป็นการปกป้องเขาในนามของความรัก
สามร้อยปีแล้ว
ตลอดสามร้อยปีเต็ม เขาคิดว่านางทรยศเขา จึงเอาแต่เกลียดนางอยู่ที่นี่มาตลอดสามร้อยปี
น้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านแก้มซีดขาวของชายหนุ่ม ก่อนหยดลงบนขลุ่ยหยกในมือของเขา
“ทำไมเจ้าถึงคิดว่าข้าจะไม่ยอมตายไปพร้อมกับเจ้า...”