กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 ความลำเอียงที่มอบให้ก็อาจกลายเป็นมีดที่ทำให้ไม่สบายใจได้เหมือนกัน
เสิ่นอวิ๋นยวนเปิดกล่องไม้ในมือออก ข้างในมีปิ่นหยกขาวชิ้นหนึ่งวางอยู่ เนื้อหยกใสสะอาดและดูชุ่มฉ่ำเป็นพิเศษ
แค่มองเนื้อหยกขาวก็รู้แล้วว่าปิ่นชิ้นนี้ต้องราคาไม่ธรรมดาแน่ ๆ
“พอเห็นปิ่นชิ้นนี้ครั้งแรก ข้าก็รู้สึกทันทีว่าเหมาะกับอาเยวียนมาก” เหวินซื่อเหยาพูด “ลองปักดูไหม?”
เสิ่นอวิ๋นยวนกับเหวินซื่อเหยารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กก็ว่าได้ ตลอดมานางมองเขาเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง
ทุกครั้งที่เขามาเยี่ยมก็มักจะเอาของขวัญมาฝากพวกเขาด้วย หากนางปฏิเสธก็คงไม่ค่อยเหมาะนัก
“ได้” เสิ่นอวิ๋นยวนพยักหน้า ก่อนหยิบปิ่นหยกขึ้นมา ตั้งใจจะปักลงบนผม แต่เหวินซื่อเหยากลับรับปิ่นจากมือนางไป แล้วพูดว่า
“ข้าช่วยเอง”