กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 เซี่ยเจา เจ้าลูกหมาจอมอวด
“ศิษย์พี่หญิง!”
เสิ่นอวิ๋นยวนหันไปตามเสียง ก็เห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังวิ่งมาหานางจากหน้าประตูหอฝึกกระบี่ที่อยู่ไม่ไกล
เด็กหนุ่มรีบวิ่งมา แค่ชั่วพริบตาก็มาหยุดอยู่ตรงหน้านางแล้ว
“ศิษย์พี่หญิง ท่านมาได้อย่างไร?”
เด็กหนุ่มคงเพิ่งฝึกกระบี่เสร็จ เขายังหอบเบา ๆ ใบหน้าที่แดงนิด ๆ มีเหงื่อซึมอยู่บาง ๆ พอเขาเข้ามาใกล้พร้อมกลิ่นอายที่คุ้นเคย สิ่งแรกที่เสิ่นอวิ๋นยวนสังเกตเห็นก็คือแผลบนหน้าเขา
“หน้าเจ้าไปโดนอะไรมา?”
พอเห็นสายตาเป็นห่วงของหญิงสาวตรงหน้า เด็กหนุ่มก็เผลอยกมือขึ้นจะจับหน้าตัวเอง แต่เสิ่นอวิ๋นยวนห้ามไว้ “อย่าจับแผล มือสกปรก”