เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1378 วอลเลย์บอลชายหาดฉบับคนและสัตว์
หลังอธิบายวิธีเล่นวอลเลย์บอลและกฎระเบียบจบ เว่ยจ้งจวินก็ตบมือเล็ก ๆ พูดว่า “มา ๆ ๆ เกมแรกพวกเราซ้อมกันก่อน แล้วเกมถัดไปค่อยแข่งแพ้ชนะกันจริงจัง คนแพ้จะถูกโยนลงทะเลทันที”
เสิ่นเจาเอ๋อร์ถลกแขนเสื้อขึ้น รวบชายกระโปรงไว้เหนือเข่า แล้วถามว่า “ก็คือใช้ได้แค่มือ หรือหัวกับลำตัวใช่ไหม ใช้เท้าไม่ได้?”
“ถูกต้อง ส่วนที่อยู่เหนือเอวทั้งหมดสัมผัสลูกได้ รับลูกห้ามวิ่งออกนอกเส้นเขต ต้องรับภายในเส้นเท่านั้น ผีน้อย เธอรู้วิธีเล่นใช่ไหม?” หลังเว่ยจ้งจวินอธิบายกฎระเบียบให้เสิ่นเจาเอ๋อร์ฟัง ก็หันไปถามตั่งเสี่ยวกุ่ยอีกประโยค
ตั่งเสี่ยวกุ่ยพยักหน้า “ฉันรู้ แต่ฉันก็ไม่เคยเล่น”
ทุกวันนี้ชั่วโมงพละของโรงเรียนประถมและมัธยมส่วนใหญ่ล้วนสอนกีฬาเหล่านี้ คนที่เคยเรียนหนังสือโดยทั่วไปย่อมเล่นเป็น
แม้ในชนบทยังมีเด็กผู้หญิงจำนวนมากที่ไม่ได้เรียนหนังสือ แต่ตั่งเสี่ยวกุ่ยและฮุ่ยเจินต่างเคยเรียน จึงรู้เรื่องพวกนี้ทั้งหมด
มีเพียงเสิ่นเจาเอ๋อร์ซึ่งเป็นคนโบราณเท่านั้นที่ไม่รู้
“ฮุ่ยเจิน เธอบุก ฉันรับ ผีน้อย เธอช่วยดูแลแม่คนสวยของฉันหน่อย” เว่ยจ้งจวินถูมือ จัดแจงเสร็จแล้วจึงมองผู้ชายไม่กี่คนฝั่งตรงข้าม “มา ๆ ๆ เริ่มได้ พวกนายไม่ต้องเกรงใจผู้หญิงแล้วออมมือนะ เล่นให้เต็มที่ไปเลย”
ลู่ไห่หงและคนอื่นหัวเราะ “ได้เลย”