กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1318 ถวนถวนตามมาแล้ว
เหยาซานพยักหน้า “ได้ ๆ เธอจะหาใหม่ก็หาใหม่ไปสิ ยังไงฉันก็เป็นคนที่เธอหาเจอเหมือนกัน”
ทั้งสองเดินไปตามทางได้ไม่ถึงสองกิโลเมตร เหยาซานก็เริ่มบ่นอีกครั้ง “โอ๊ย ฉันเดินไม่ไหวแล้ว~~ พักหน่อยเถอะ~ พักขาก่อน~ ฉันเหนื่อยแล้ว~”
พูดจบเขาก็เดินไปยังท่อนไม้ใหญ่ที่ล้มอยู่ข้างทาง ทิ้งตัวนั่งลงบนนั้น แล้วก็ติดแหง็กไม่ยอมขยับ
เย่อันอันมองเขาอย่างพูดไม่ออก “...”
แม้แต่เธอที่เป็นคุณหนูยังไม่บ่นว่าเหนื่อยเลย แต่เขาซึ่งไม่ใช่มนุษย์กลับบ่นว่าเหนื่อย?