กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1157 คนที่ควรขอโทษ
เมื่อเห็นพนักงานเสิร์ฟยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าคับข้องใจและไม่กล้าพูด เว่ยจ้งจวินก็กระโดดลงจากเก้าอี้ เดินไปตรงหน้าเธอ เอียงคอมองแล้วถามว่า “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”
พนักงานเสิร์ฟไม่คิดว่าเธอจะเข้ามาถามไถ่ สีหน้าชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ความน้อยใจที่เพิ่งกดไว้กลับปะทุขึ้นมาในพริบตา
ดวงตาเธอแดงก่ำ แต่ก็อายเกินกว่าจะร้องไห้ต่อหน้าเด็กน้อย จึงยกมือปิดหน้าแล้วส่ายหัว ก่อนพูดกับเธอว่า “ฉัน...ฉันไม่เป็นไร...ขอบคุณนะ สาวน้อย...”