กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1105 เมืองชายฝั่งโกลาหล
ตั่งเสี่ยวกุ่ยกล่าวว่า “ฉันก็แค่...เดาสุ่ม ๆ ถ้าไม่ใช่แบบนั้น มันคงไม่คาบกลับมาหรอก ใช่ไหมถวนถวน”
ถวนถวนเห่าใส่เธอหนึ่งครั้ง “โฮ่ง”
นับว่าเห็นด้วยกับคำพูดของเธอ
เสิ่นเจาเอ๋อร์เดินไปดูบาดแผลบนตัวเถี่ยเปาจิน ไม่รู้ว่ามันไปต่อสู้กับอะไรมา บนตัวมีทั้งรอยกัดและรอยข่วนหลายแห่ง แผลไม่ใหญ่นัก แต่เลือดที่ไหลออกมากลับดำคล้ำปนเขียว