กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 867 โครงกระดูก
ผีน้อยหันไปมองเงาร่างเหล่านั้นรอบด้าน ก่อนจะมองเว่ยจ้งจวินแล้วพูดว่า “ช่วยผมหาวัวของผมได้ไหม”
เว่ยจ้งจวินมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อเล็กน้อย “หาอะไร”
ผีน้อยตอบว่า “วัวของผม”
เว่ยจ้งจวินมองเขา มองม้าดำใหญ่ข้างกาย แล้วมองกระดูกมนุษย์บนพื้น สีหน้าพลันซับซ้อนขึ้นมา
แต่ไม่นานเธอก็พยักหน้า ก่อนถามอีกว่า “แล้วทำไมคุณไม่ไปหาเอง”
ผีน้อยพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย “ผมหาไม่เจอ...”
เว่ยจ้งจวินมองเขาแล้วถามว่า “คุณตายตั้งแต่เมื่อไร มีความเป็นไปได้ไหมว่าวัวของคุณอาจจะถูก...”
เธอไม่ได้พูดต่อ แต่ความหมายที่สื่อให้เด็กชายเข้าใจก็ชัดเจนอยู่แล้ว