เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 855 เทพภูเขาเฒ่ากลับคืนมา
อีกด้านหนึ่ง เว่ยจ้งจวินนอนคว่ำอยู่บนโต๊ะอย่างสบายอารมณ์ ม่อเตี๋ยนั่งอยู่ข้าง ๆ กินไม่หยุด จนผลไม้ที่ซื้อมาหมดเกลี้ยง
หนิวเสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ชั้นล่างรอจนน้ำกาแฟในกะละมังเย็นลงเล็กน้อย จึงจุ่มปากลงไปในกาแฟ แล้ว “อึก ๆ ๆ~~” ดื่มเข้าไป
แล้วก็...ดื่มกาแฟทั้งกะละมังจนหมดในอึกเดียว
คนอื่น ๆ มองมันดื่มกาแฟหนึ่งกะละมังจนหมดรวดเดียว พอเห็นมันดื่มเสร็จแล้วยังเลียริมฝีปากรอบหนึ่ง ต่างก็ถามว่า “เสี่ยวเสี่ยว กาแฟอร่อยไหม?”
หนิวเสี่ยวเสี่ยว “มอ~”
เว่ยจ้งจวินชะโงกมองมันแวบหนึ่ง เห็นกาแฟในกะละมังของมันแห้งสนิทแล้ว จึงพูดว่า “เคยได้ยินแต่คำว่าวัวเคี้ยวดอกโบตั๋น วันนี้ได้เห็นวัวดื่มกาแฟ แถมดื่มหมดในอึกเดียวอีก...ให้ความรู้สึกเหมือนดื่มน้ำเปล่าเลย”
โม่เตี๋ยเหลือบมอง ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ไม่อร่อย”
เขาชอบรสชาติหอมหวาน รสชาติคล้ายถ่านไหม้เช่นนี้ เขาไม่ชอบ
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหนิวเสี่ยวเสี่ยวถึงชอบดื่ม