เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 776 อาหารที่กินไม่ได้
เสี่ยวไป๋ถามเว่ยจ้งจวินว่า “เธอดมกลิ่นเหม็นนั่นออกไหมว่ามันคืออะไร”
เว่ยจ้งจวินพูดอย่างครุ่นคิดว่า “บอกยาก มีกลิ่นคาวเลือด แต่กลิ่นคาวเลือดนี้ไม่ค่อยเหมือนกลิ่นเลือดของคนปกติ”
เสี่ยวไป๋ขยับรูจมูกเล็ก ๆ แล้วพูดว่า “ฉันนึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง... กลิ่นคาวเลือดแบบนี้เหมือนกลิ่นเลือดตอนหญิงตั้งครรภ์แท้งบุตร”
พอเว่ยจ้งจวินได้ยินมันพูดก็เข้าใจทันที “ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ฉันว่ากลิ่นคาวเลือดนี้มีกลิ่นสาบแปลก ๆ ปนอยู่ด้วย...”
หลัวเฒ่าได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่ก็เริ่มสงสัย “พวกคุณกำลังจะบอกว่า... ในร้านอาหารนี้มีหญิงตั้งครรภ์แท้งบุตรหรือ”
เว่ยจ้งจวินวางมือบนโต๊ะ ใช้นิ้วเคาะหน้าโต๊ะเบา ๆ ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ฉันเหมือนจะรู้แล้วว่าแกะไร้เขาคืออะไร”
เย่อันอันถามเธออย่างสงสัย “คืออะไรหรือ เป็นแกะหรือเปล่า”
เว่ยจ้งจวินส่ายหน้า “ไม่ใช่แกะธรรมดาอย่างที่พวกเราเห็น”
จากนั้นเธอก็กวักนิ้วเรียกเย่อันอัน