เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 766 ปีศาจหมีดำพันปี
เมื่อได้ยินคำพูดของหมีใหญ่ เว่ยจ้งจวินก็กล่าวว่า “นายก็พูดเองไม่ใช่หรือว่ามีเพียงฉันที่รู้คาถานี้ ต่อให้ฉันเปลี่ยนรูปลักษณ์ ฉันก็ยังเป็นฉันอยู่ดี”
“โฮก—ถึงจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ ก็เปลี่ยนเป็นหัวไชเท้าอายุสามขวบไม่ได้สิ! บนตัวเธอไม่มีกลิ่นอายของนางเลย! ถึงฉันจะโง่ แต่ก็อย่าหวังจะหลอกฉันได้!” หมีใหญ่คำรามลั่น ฟังดูแล้วมันไม่เชื่อเธอเลยแม้แต่น้อย
เว่ยจ้งจวินทั้งขำทั้งจนใจ “นายยังรู้ตัวด้วยว่าตัวเองโง่ ฉันเคยบอกนายแล้วไม่ใช่หรือว่า ต่อไปหากฉันกลายเป็นคนอื่น ไม่ว่าจะมีรูปลักษณ์เช่นไร ก็ยังคงเป็นฉัน นายลืมแล้วหรือ”
หมีใหญ่นิ่งเงียบไป มันไม่พูดอะไรและยังคงวิ่งต่อไป
หิมะหนาบนภูเขาถล่มไหลลงมาเป็นชั้น ๆ ยิ่งกลิ้งก็ยิ่งมากขึ้น หมอกหิมะฟุ้งกระจายเต็มท้องฟ้า ราวกับอสูรหิมะอันน่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่งกำลังพุ่งลงมาจากภูเขา หมายจะกลืนกินสิ่งมีชีวิตทั้งหมดเบื้องล่าง
ทว่าความเร็วในการวิ่งของหมีตัวนี้กลับไม่สอดคล้องกับขนาดร่างกายอย่างสิ้นเชิง มันวิ่งได้รวดเร็วยิ่ง สี่ขาตะบึงไปบนผืนหิมะ
แม้แต่ความเร็วที่หิมะถล่มลงมาก็ยังตามมันไม่ทัน
เว่ยจ้งจวินกล่าวต่อ “เดี๋ยวฉันจะทำให้นายเชื่อเอง แต่ตอนนี้นายต้องพาฉันขึ้นเขาก่อน”
“เธออย่าได้คิดหลอกฉันเชียว!” หมีใหญ่ตอบกลับอย่างหม่นหมอง