กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 748 สุนัขพันธุ์ใหญ่ที่สถานี
เว่ยจ้งจวินพูดว่า “ก็คือกระบี่มารที่ฉันวาดลงบนกระดาษก่อนหน้านี้”
“อะไรนะ ใครเอาของแบบนั้นขึ้นมาบนภูเขาของเรา แถมยังโยนลงในบึงนี้อีก” พองูผักกาดราชันได้ยินก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
เว่ยจ้งจวินยกมือห้ามเธอ “พอได้แล้ว คนที่พามันมาที่นี่สามารถปิดบังแม้แต่ชายชราได้ พวกคุณไม่รู้ก็เป็นเรื่องปกติ”
เสี่ยวไป๋ปีนขึ้นไปบนไหล่ผู้อาวุโสหลัว ชะโงกหัวน้อย ๆ มองลงไปด้านล่างแล้วพูดว่า “แล้วคุณไม่จัดการมันหรือ จะปล่อยให้มันอยู่ที่นี่อย่างนั้น”
เว่ยจ้งจวินมองลงไปเบื้องล่างด้วยแววตาครุ่นคิด “ตอนนี้ฉันจัดการไม่ได้ รอฉันกลับมาแล้วค่อยว่ากัน”