กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 707 การเดินทางอันสงบสุข
เว่ยจ้งจวินเอ่ยเสียงเบาว่า “แต่มันขโมยอัฐิพ่อแม่ของคนอื่น แถมยังไม่ยอมคืนอีก ก็รนหาที่ตายเองนี่นา ถวนถวนก็ไม่ได้สนใจว่าใครจะกลายเป็นฆาตกร แล้วมันจะห้ามไปทำไม?”
ถ้าคิดจะห้ามตั้งแต่ตอนอยู่หมู่บ้านแล้ง ก็คงไม่ปล่อยให้หูจวิ้นฆ่าคนไปตั้งมากมายขนาดนั้นแล้ว
คนพวกนั้นก็ไม่ได้ทำผิดถึงขั้นต้องโทษประหารเสียหน่อย
ตั่งเสี่ยวกุ่ยฟังจบก็ครุ่นคิด “อืม...พูดก็ถูก...”
ระหว่างที่กำลังคุยกัน จู่ ๆ ก็มีเงาดำก้อนหนึ่งวิ่งมาจากทางแยก ก่อนจะพุ่งมาหาเว่ยจ้งจวินทั้งสามอย่างรวดเร็ว
“โฮ่ง~~”