กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 696 ตั่งเสี่ยวกุ่ยผู้ไม่รู้อะไรเลย
แม่ลูกเว่ยจ้งจวินเงยหน้ามองมหาปรมาจารย์ที่ถูกท่านบรรพชนก่อตั้งเข้าสิงร่างแวบหนึ่ง ก่อนพูดว่า “ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย อย่าตื่นเต้น”
มหาปรมาจารย์รีบกล่าวว่า “คนพวกนี้ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ท่านมีเมตตากว้างใหญ่ ก็ปล่อยพวกเขาไปเหมือนปล่อยลมเถอะ”
พอเว่ยจ้งจวินได้ยินก็หัวเราะออกมา กวาดตามองคนกลุ่มนั้นแล้วพูดว่า “ฉันปล่อยลมเหม็นกองใหญ่ขนาดนี้ออกมาไม่ได้หรอก”
สีหน้าของทุกคนบิดเบี้ยวขึ้นมาทันที “...”
มหาปรมาจารย์รีบพูดว่า “ใช่ ๆ ๆ ฉันพูดผิดเอง พวกเขาไม่คู่ควร”
ทุกคน “...”