กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 671 โลงหยกแห่งภูเขาฉีซาน
มองหัวหมูที่ถูกแทะหนังและเนื้อไปครึ่งหนึ่งจมลงไปอย่างโดดเดี่ยว เว่ยจ้งจวินก็ชะโงกมองซ้ายมองขวาลงไปในน้ำอย่างงุนงง
หนีไปจนไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียวจริง ๆ …
เว่ยจ้งจวิน “...”
พวกนี้หนีได้เร็วจริง ๆ
แต่ว่า…
“ตอนนี้คิดจะหนีหรือ สายไปแล้ว ใครที่เมื่อครู่แทะเนื้อไปก็ออกมา แม้แต่คำเดียวก็ต้องนับอยู่ดี กินหนึ่งคำก็คือกิน กินหลายคำก็คือกิน ในเมื่อกินไปแล้วก็ต้องชดใช้” เว่ยจ้งจวินย่อตัวลงข้างน้ำ พลางกล่าวกับในน้ำด้วยรอยยิ้มตาหยี
ใต้น้ำ “...”
“รีบออกมา เร็วเข้า” เว่ยจ้งจวินถือไม้กระดานเคาะพื้นเบา ๆ พลางตะโกนลงไปในน้ำอีกครั้ง