กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 667 นครโบราณกาล
ได้ยินตั่งเสี่ยวกุ่ยพูดเช่นนั้น เสิ่นเจาเอ๋อร์ก็แค่นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์ “ฮึ เธอไม่เคยมองฉันเป็นแม่อยู่แล้ว”
ตั่งเสี่ยวกุ่ยมองเธอ เห็นสีหน้าหม่นหมอง จึงหันไปมองห้วงอเวจีเบื้องล่างที่ไร้เงาร่างผู้คนไปนานแล้ว “หรือว่าข้างล่างอันตรายเกินไป เธอเลยไม่ยอมให้พวกคุณลงไปถ่วงแข้งถ่วงขาเธอ”
ทันทีที่พูดจบ ก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง
เมื่อหันกลับไปมอง ก็เห็นเสิ่นเจาเอ๋อร์ยืนอยู่ด้านหลังเธออย่างน่าขนลุก ดวงตาทั้งคู่เปล่งแสงสีเขียวจ้องมองเธอ
ตั่งเสี่ยวกุ่ย “...”