ตอนที่ 357 คดีฆาตกรรม

ตอนที่ 357 คดีฆาตกรรม

เดินต่อมาได้อีกช่วงหนึ่ง เส้นทางที่พวกนางเดินไม่มีทางภูเขาสะอาด ๆ ให้ใช้ จึงทำได้เพียงเดินฝ่าทุ่งหญ้ารกร้าง

ฝนยามเช้าตกอยู่ไม่นานก็หยุดลง ทว่าอากาศยังคงหม่นมัวมืดครึ้ม

ทุ่งหญ้าชุ่มไปด้วยน้ำฝน เปียกแฉะไปทั่วทุกหนแห่ง

กีบวัวของหนิวเสี่ยวเสี่ยวลื่นไถลเป็นครั้งคราว แต่เว่ยจ้งจวินยังนั่งอยู่บนหลังมันได้อย่างมั่นคง

หลิงเซียวหลับอยู่ในอ้อมอกนางสองสามชั่วยามก็ฟื้นขึ้น หลังตื่นมันมุดออกมาจากอ้อมอก กางปีกทั้งสองออกแล้วบิดกายยืดเส้นอย่างเกียจคร้าน

มันเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วกล่าวว่า “ฝนหยุดตกตั้งแต่เมื่อใดหรือ”