ตอนที่ 347 ฝนกลางขุนเขา

ตอนที่ 347 ฝนกลางขุนเขา

ใบไม้ร่วงหล่นกระจัดกระจายลงในวงกลมที่เว่ยจ้งจวินวาดไว้ เว่ยจ้งจวินย่อตัวลงตรวจดู ใบไม้ส่วนใหญ่หงายด้านหน้า มีเพียงใบเดียวที่คว่ำด้านหลังขึ้น

บนด้านหลังของใบไม้ที่คว่ำอยู่นั้น ยังมีร่องรอยที่แมลงคลานผ่านทิ้งไว้

เว่ยจ้งจวินยื่นมือเก็บใบไม้นั้นขึ้นมา มองรอยทางของแมลงคลานบนใบ

ร่องรอยที่แมลงคลานผ่าน คล้ายเส้นทางสายหนึ่งกำลังชี้นำไปยังสถานที่แห่งใดแห่งหนึ่ง

เมื่อเห็นเว่ยจ้งจวินหยิบใบไม้นั้นขึ้นมาศึกษา บรรพชนจิ้งจอกจึงถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง พบแล้วหรือไม่?”

เว่ยจ้งจวินส่ายหน้า “เส้นทางบนนี้เป็นเพียงถนนสายหนึ่งในภูเขาแห่งนี้ ต้องหาเส้นทางสายนี้ให้พบก่อน”