กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 238 ศิษย์
เฟยอวี๋ถลกแขนเสื้อเดินเข้าครัวไป หลิงเซียวมองกระดานหมากที่ยังเล่นไม่จบ แล้วถามเว่ยจ้งจวินว่า “เล่นหมากหรือไม่?”
เว่ยจ้งจวินปรายตามองอย่างไร้ความสนใจ ก่อนส่ายหน้า “ไม่สนใจ”
หลิงเซียวมองกระดานหมากที่เล่นไม่จบ พลันหมดอารมณ์เช่นกัน “เฮ้อ แต่เจ้าไม่คิดจะไปตามหาศิษย์ของเจ้าสักหน่อยหรือ? เจ้าหายตัวไปหลายร้อยปีอย่างกะทันหัน พวกเขาคงร้อนใจมากกระมัง”
เว่ยจ้งจวินกล่าวอย่างเฉยเมย “ผ่านมาตั้งหลายร้อยปีแล้ว พวกเขาคงเลิกตามหาข้าไปนานแล้ว หากข้าปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาในสภาพเช่นนี้ ยังต้องอธิบายโน่นอธิบายนี่อีก ยุ่งยากยิ่งนัก ช่างเถิด อย่าไปรบกวนชีวิตของพวกเขาเลย”
หลิงเซียวใช้ศอกค้ำโต๊ะ ประคองคางพลางกล่าวกับนางว่า
“เจ้าไม่เคยไปพบพวกเขา แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าพวกเขาเลิกตามหาเจ้าแล้ว? นั่นคือศิษย์ของเจ้า ในเมื่อผู้ปกครองอย่างเจ้ากลับมาแล้ว ก็ควรไปใส่ใจพวกเขาสักหน่อยมิใช่หรือ?”
เว่ยจ้งจวินเม้มริมฝีปากแล้วกล่าวว่า “ข้ามีเวลาที่ไหนกัน? เจ้าก็เห็นว่าข้ายุ่งยิ่งนัก หากมีวาสนาย่อมพบกันเอง ไม่จำเป็นต้องไปตามหาพวกเขาเป็นพิเศษ บางทีพวกเขาอาจไม่อยากให้ข้าไปตามหาก็ได้”
ศิษย์เหล่านั้นของนาง เมื่อ
ต่อให้เป็นชาติที่แล้ว จนถึงปี 2022 พวกเขาก็ออกไปใช้ชีวิตตามลำพังกันหมดแล้ว แม้แต่นางผู้เป็นปรมาจารย์ อยากพบหน้าพวกเขาสักครั้งก็ยังยากเย็น