ตอนที่ 110 เซี่ยงสุ่ยจี๋

ตอนที่ 110 เซี่ยงสุ่ยจี๋

ไม่นาน อาจารย์กัวที่ส่งคนไปตามหาก็มาถึง

เขาเป็นชายชราผู้มีผมขาวโพลนทั่วศีรษะ ร่างกายค่อมงอ

อาจารย์กัวใช้ไม้เท้าค้ำเดินเชื่องช้าไปถึงริมอ่างเก็บน้ำ จ้องสิ่งที่อยู่กลางน้ำด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ข้าว่าแล้ว เหตุใดระยะนี้มโนจิตของข้าจึงไม่สงบอยู่เสมอ ราวกับว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น คำนวณอยู่หลายครั้งก็ยังคำนวณไม่ออกว่าเป็นเรื่องใด…”

กลางน้ำมีแผ่นกระดานกลมแผ่นหนึ่งลอยอยู่ คาดว่ามีเส้นผ่านศูนย์กลางราวสิบเมตร

บนแผ่นกระดานกลมตั้งเสาหลายต้น ตรงกลางคล้ายมีลวดลายบางอย่างวาดไว้

ส่วนบนเสาเหล่านั้น ล้วนสลักลวดลายประหลาดเอาไว้