ตอนที่ 87 ทั้งลานบ้านล้วนไม่ใช่มนุษย์

ตอนที่ 87 ทั้งลานบ้านล้วนไม่ใช่มนุษย์

คุณหนูสองคนที่นำชามาส่งเหลือบมองเว่ยจ้งจวินอย่างประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มหวานพลางยอบกายคำนับนาง “คุณหนูเกรงใจเกินไปแล้ว~ เชิญดื่มตามสบาย~”

กล่าวจบก็จากไป

อวิ๋นจงเป้ายกมือรินชาให้เว่ยจ้งจวินหนึ่งถ้วยก่อน จากนั้นจึงรินให้ตนเอง

กลิ่นหอมสดชื่นลอยกรุ่นออกมาจากน้ำชา

“ข้าขอเตือนจวินอสรพิษให้สุภาพกับคุณหนูของข้าไว้หน่อย มิฉะนั้นคราวหน้าคงมิใช่เพียงกลายเป็นงูอ้วนตัวน้อย แต่อาจกลายเป็นทากน้ำมูกก็เป็นได้”

อวิ๋นจงเป้ากล่าวไปพลาง ยกดวงตาแมวเหลือบมองอีกฝ่ายด้วยหางตา